Κυριακή βράδυ και το κίνητρο εμφανίζεται φρεσκοσιδερωμένο.
Οργανώνει τα γεύματα της εβδομάδας.
Αγοράζει γιαούρτια, λαχανικά και τρία είδη βρώμης, επειδή προφανώς η μία δεν ήταν αρκετά αποφασισμένη.
Κατεβάζει εφαρμογή μέτρησης βημάτων.
Βγάζει τα αθλητικά από το κουτί.
Και ανακοινώνει με ύφος γενικού διευθυντή:
«Από αύριο νέα ζωή.»
Τη Δευτέρα είναι ενθουσιώδες.
Την Τρίτη εξακολουθεί να προσπαθεί, αλλά έχει αρχίσει να κοιτάζει το ρολόι.
Κάπου την Τετάρτη έχει ήδη...
Υπάρχουν φορές που δεν πεινάς πραγματικά.
Δεν έχεις αυτό το ήρεμο, σωματικό αίσθημα πείνας που λέει: «Ώρα για φαγητό.»
Κι όμως, βρίσκεσαι μπροστά στο ντουλάπι.
Ή στο ψυγείο.
Ή στον καναπέ με κάτι γλυκό στο χέρι.
Ή με ένα σακουλάκι μπισκότα που, θεωρητικά, άνοιξες «μόνο για δύο».
Και κάπου εκεί γεννιέται η απορία:
«Αφού δεν πεινούσα, γιατί έτρωγα;»
Η απάντηση συνήθως δεν είναι: «Επειδή μου λείπει η...
